Krzywa natężenie-czas trwania-częstość (IDF)

Krzywa wiąże wysokość opadu z czasem trwania zdarzenia dla danego okresu powtarzalności. Stanowi dane wejściowe każdej metody wymiarowania.

Krzywa dwuparametrowa

Postać klasyczna:

\[h(t) = a \cdot t^{n}\]

gdzie h w mm, a t w godzinach. Wprowadź a (godzinowy współczynnik opadu) oraz n (współczynnik skali). Parametr n₁ rządzi czasami trwania krótszymi niż godzina, gdzie krzywa ma inne nachylenie; typowa wartość to 0,5.

Przykład

Przy a = 46,49 i n = 0,364 opad 3-godzinny wynosi 46,49 × 3^0,364 = 69,35 mm; opad 24-godzinny wynosi 147,83 mm.

Krzywa GEV

Uogólniony rozkład wartości ekstremalnych wyznacza współczynnik a z godzinowego współczynnika a₁ oraz ze współczynnika wzrostu powiązanego z okresem powtarzalności:

\[a = a_1 \cdot K_T\]

Wprowadź parametry α (alfa), k (kappa) i ε (epsilon) oraz okres powtarzalności. HID oblicza K_T i pokazuje go obok krzywej.

Lombardia

Rozporządzenie regionalne narzuca krzywą GEV. Parametry uzyskuje się z właściwej służby regionalnej. Przy krzywej dwuparametrowej HID blokuje obliczenia.

Tabela i wykres

Po obliczeniu tabela podaje wysokości dla 28 standardowych czasów trwania: 0, 0,25, 0,50, 0,75, 1 godzina, a następnie co godzinę aż do 24. Wykres poniżej przedstawia tę samą serię.

Zaokrąglenia

Wartości są obliczane z podwójną precyzją i zaokrąglane wyłącznie na potrzeby wyświetlania. Niewielkie różnice na ostatniej cyfrze względem innego oprogramowania wynikają ze sposobu zaokrąglania, a nie z obliczeń.

---

Znalazłeś błąd na tej stronie? Zgłoś go nam.